een project van Tot Heil des Volks
menu
Artikelen
01-10-2015

Te hoog gegrepen?

Veel christenen met homoseksuele gevoelens vragen zich af of een christelijke levensstijl wel haalbaar is. Niet toegeven aan je homoseksuele verlangens, is dat niet te hooggegrepen?

Heb je ook weleens het idee gehad dat het niet haalbaar is om Jezus te volgen, omdat je merkte dat het niet toegeven aan homoseksuele verlangens eigenlijk onmogelijk is? Ik wil beginnen met een voorbeeld dat iets duidelijk maakt over de praktijk van ons christenleven. Ik ben altijd onder de indruk van de prestaties van polsstokspringers die een hoogte weten te halen van wel een meter of vijf. Het record ligt zelfs op 6.15 meter. Voor gewone mensen zijn dergelijke hoogten niet weggelegd. Waarschijnlijk zou ik mijn been breken als ik een poging zou ondernemen. Nee, ik ben net als de meeste mensen niet zo’n hoogspringer.

Veel christenen met homoseksuele gevoelens zijn teleurgesteld geraakt in zichzelf – en misschien ook in God – omdat ze erachter kwamen dat het voor hen niet haalbaar was te leven volgens de bijbelse normen. Omdat ze hebben meegekregen dat homoseksualiteit zonde is, bestond hun leven vooral uit het vrijkomen van homoseksualiteit. Er zijn er die alles hebben gedaan om hun homoseksualiteit kwijt te raken. Tevergeefs. Sommigen zijn daardoor tot de conclusie gekomen dat de Bijbel niet afwijzend kan staan tegenover homoseksualiteit. Zou God ons een onmogelijke opdracht geven?

Onvermogen
Ken je deze teleurstelling ook? Het is de vraag of dit onvermogen, om volgens de wet van God te leven iets is wat alleen mensen met een homoseksuele gerichtheid ervaren. Laten we het wat breder trekken. Als we uitgaan van het bijbelse gegeven dat seksuele relaties buiten het huwelijk tussen een man en een vrouw zonde worden genoemd, dan hebben mensen met een heteroseksuele gerichtheid een soortgelijke strijd te voeren. Des te meer als we beseffen dat Jezus niet alleen spreekt over ons gedrag, maar ook over onze gedachtewereld. Mannen zijn visueel ingesteld. Menig heteroseksuele man laat zijn fantasie de vrije loop als hij wordt geconfronteerd met uitdagend of schaars geklede vrouwen. En als het niet het terrein van onze seksualiteit is, dan is er wel een ander terrein waar we merken dat we tekortschieten ten opzichte van de norm van God. Paulus, niet de eerste de beste, geeft toe dat het hem niet lukt de wetten van God te houden. Lees Romeinen 7 maar eens. Je zou zeggen, het zou een ‘kampioen’ als Paulus toch moeten lukken om zes meter hoog te springen. Nee dus.

Schuld en schaamte
Laten we eens wat nauwkeuriger kijken naar de relatie tussen homoseksualiteit en zonde. Eerst is het van belang te definiëren wat er precies zondig is aan homoseksualiteit. Sommige mensen voelen zich al schuldig en ervaren schaamte omdat ze homoseksuele gevoelens hebben. Dit weerhoudt hen er dikwijls van om met hun verhaal naar buiten te komen. Maar je kiest er toch niet voor om deze gevoelens te hebben? Bovendien is het de vraag of je schuldig bent om wat je voelt. We kunnen wel stellen dat het feit dat mensen homoseksuele gevoelens hebben een gevolg is van de zondeval. Je kunt homoseksuele gevoelens zien als een vorm van gebrokenheid. En ook hier is er overeenkomst met heteroseksuele mensen: ook daar is veel gebrokenheid. Ieder mens kent de innerlijke neiging om te zondigen. Een verzoeking (de aandrang om te zondigen) is nog geen zonde, eraan toegeven wel.

Onmogelijk
Voor een christen met homoseksuele gevoelens kan het onmogelijk lijken om in de praktijk ‘nee’ te zeggen tegen homoseksuele fantasieën of gedragingen. Sommige christenen met homoseksuele gevoelens zijn pas tevreden als ze op dit vlak nooit meer zondigen. Is dat wel realistisch? Moet dit onze focus zijn? Nergens worden we in de Bijbel opgeroepen om aan God te beloven nooit meer te zondigen. In de brief aan de Romeinen legt de apostel Paulus uit dat we allemaal zondaren zijn en dat we niet door het houden van de wet (waarin de norm van God beschreven wordt) in het reine kunnen komen met God. De enige manier om aan die norm te voldoen is doordat God ons rechtvaardig verklaart op basis van Jezus’ kruisdood en opstanding uit de doden. Het enige dat God van ons vraagt is geloof. Paulus noemt dit rechtvaardiging, het is een synoniem van vergeving. Als we opnieuw falen, veroordeelt God ons niet. We mogen altijd bij Hem komen, bij Hem is vergeving.

Veroordelen
De reden waarom veel christenen weinig groei in hun geloofsleven ervaren, is omdat ze zichzelf voortdurend veroordelen vanwege het niet halen van Gods norm. Ze aanvaarden met hun verstand dat God hen vergeeft, maar in hun hart hebben ze moeite dit te geloven. Altijd met jezelf in gevecht zijn is geen aantrekkelijke weg. Het mechanisme van zelfveroordeling wordt versterkt als je ook nog eens perfectionist bent. Een perfectionist wil graag dat alles loopt zoals hij of zij dat wil. Alles moet onder controle zijn.

Dat is niet de weg die het Nieuwe Testament wijst. Een christen is iemand die wordt geconfronteerd met zijn zwakheid en zijn onvermogen om te leven zoals het bedoeld is. Hij leert daardoor wat afhankelijkheid van God is. Pas als je van binnenuit gaat ontdekken wat vergeving en genade is, kun je een nieuwe positie innemen waardoor diepgaande veranderingen kunnen plaatsvinden. Leven zoals God het bedoeld heeft is niet een kwestie van je aanpassen aan een bepaalde gedragscode. God komt met Zijn Geest in je wonen. Hij doet je beseffen dat je een kind van God bent; je mag God ‘Abba, Vader’ noemen, je mag geleid worden door de Geest van God en met vallen en opstaan leren dat je niet meer hoeft toe te geven aan de neigingen van de oude menselijke natuur die door de zonde bepaald wordt. Dat is een levenslang groeiproces voor ons allemaal.

Reitze Siebesma

Reitze Siebesma was als docent verbonden aan Different. Wil je reageren? We zijn te bereiken via info@different.nl
 
Cookies helpen om u een betere gebruikerservaring te bieden. Door gebruik te maken van onze website, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. OK Meer informatie