een project van Tot Heil des Volks
menu
Artikelen
01-10-2015

Hoe het begint

Hoe komt het dat je je aangetrokken voelt tot personen van het eigen geslacht? Hoe komt het dat veel mensen met een homoseksuele gerichtheid zich vanaf hun kinderjaren al anders hebben gevoeld?

Veel mensen gaan ervan uit dat wetenschappelijke onderzoek heeft aangetoond dat homoseksualiteit een biologische oorzaak heeft. Tientallen jaren onderzoek heeft hiervoor echter nog geen sluitend bewijs geleverd. Hoewel sommige onderzoeken in deze richting wijzen, zijn er weer andere onderzoeken die laten zien dat deze conclusies te voorbarig waren. We hoeven niet uit te sluiten dat er biologische factoren kunnen zijn, maar het is niet terecht om alleen daarin de verklaring te zoeken. Een mens is immers meer dan een biologisch wezen. We worden ook gevormd door ervaringen die we van jongs af aan opdoen. Onze seksualiteit ontwikkelt zich en dat begint al heel vroeg.

Het is daarom niet mogelijk om één oorzaak aan te wijzen voor homoseksualiteit. De meeste onderzoekers zijn het erover eens dat er een combinatie van allerlei factoren aan de basis ligt van de homoseksuele gerichtheid. We moeten daarbij vooral oppassen de indruk te wekken dat bij iedereen precies dezelfde mechanismen en factoren een rol spelen. Ieder levensverhaal is uniek. Als ik hieronder beschrijf hoe onze seksualiteit zich kan ontwikkelen, dan is dat een voorbeeld dat niet op iedereen precies op gelijke wijze van toepassing is.

Boodschappen
In algemene termen kunnen we zeggen dat we allemaal innerlijk gevormd worden door boodschappen die we van jongs af aan hebben ontvangen. Dat begint al vanaf het moment van de geboorte en misschien zelfs al daarvoor. Deze boodschappen worden gecommuniceerd door mensen in onze omgeving. We worden geboren met de behoefte aan onvoorwaardelijke liefde en bevestiging. Het is daarom van belang dat we de boodschappen ‘je mag er zijn’ en ‘je hoort erbij’ innerlijk ontvangen. Omdat we leven in een gebroken wereld, ontvangen we deze boodschappen niet altijd. Dat kan liggen aan de zender van de boodschap, maar ook aan de ontvanger; hij of zij interpreteerde de boodschap verkeerd. Dit is dus niet een kwestie van schuld. Nogmaals, we leven in een gebroken wereld.

Onze ouders
De belangrijkste personen die in onze ontwikkeling een rol spelen zijn onze ouders. De ouder van hetzelfde geslacht speelt een belangrijke rol voor het jonge kind om te komen tot zelfaanvaarding. Als er echter iets misgaat in de manier waarop het kind de hechting met de ouder van hetzelfde geslacht ervaart, zal hij of zij zich waarschijnlijk tot een bepaalde mate hieruit terugtrekken. Dit losmaken wordt iets permanents, er ontstaat een soort kloof tussen het kind en de ouder. Soms gaat deze losmaking van de ouder of ouderfiguur van dezelfde sekse gepaard met een nauwe hechting aan de ouder van de andere sekse.

Als we opgroeien, zullen de boodschappen die we ontvangen hebben ook invloed hebben op andere relaties, bijvoorbeeld op die van leeftijdsgenoten. Soms bevestigen deze vriendschappen de positieve of negatieve gevoelens die we over onszelf hebben. Een kind dat onvoldoende de boodschap heeft ontvangen ‘je mag er zijn’ of ‘je hoort erbij’, blijft zoeken naar dit basisbesef. Dit sterke verlangen kan gedurende de tienertijd een seksuele lading krijgen. Homoseksuele gevoelens kunnen dus iets zeggen over hoe we naar onszelf kijken. Daarbij speelt het gegeven dat we ons vergelijken met anderen ook een rol. Het kan zijn dat we ons aangetrokken voelen tot de persoon die we eigenlijk willen zijn of die we hadden kunnen zijn.

Als ik naar mijn eigen leven kijk, zie ik dat al op jonge leeftijd een gevoel van onveiligheid een rol speelde. Op emotioneel vlak ben ik als kind nooit wezenlijk bereikt door mijn vader of door andere mannen. In mijn beleving stond mijn vader op afstand. Ook als het ging om jongens van mijn leeftijd had ik vaak het gevoel dat ik er niet bij hoorde. Ik voelde me meer op mijn gemak bij meisjes. Ik vond voetballen niks, maar ging wel touwtje springen met een vriendinnetje. Geen wonder dat er diep vanbinnen een sterke hunkering was om intimiteit te beleven in relaties met personen van hetzelfde geslacht. Ik wilde er graag bij horen, maar wist alleen niet hoe dit aan te pakken. Er ontstaat dan een leegte die op de een of andere manier moet worden opgevuld.

Uitdaging
Wat heb je eraan om dit allemaal te weten? Moet je je wel zo druk maken over wat er in het verleden allemaal is gebeurd? Als je wordt geconfronteerd met homoseksuele gevoelens, kan het een uitdaging zijn om stil te staan bij de behoeften ‘ik mag er zijn’ en ‘ik hoor erbij’. Op verschillende manieren kun je hiermee aan de slag gaan:

-Misschien zit er vanbinnen pijn die te maken heeft met een gemis uit je kindertijd. Die pijn kan diep weggestopt zijn. Het is dan nodig om die pijn alsnog te verwerken.

-Het kan van belang zijn om na te gaan hoe je groeien kunt in zelfaanvaarding. Zelfaanvaarding in het licht van de Bijbel is dat je naar jezelf leert kijken door de ogen van God; Hij heeft je lief en je bent waardevol en kostbaar.

-Relaties met mensen in het heden zijn belangrijk. Bijvoorbeeld als je altijd het idee had dat je geen deel uitmaakte van de groep mensen van je eigen geslacht, is het belangrijk om dit in het heden wel te gaan beleven.

Vaak wordt benadrukt dat homoseksuele gevoelens een aanleiding kunnen zijn om te zondigen. Dat kan, maar ze kunnen ook aanleiding zijn om te komen tot groei. Wie we zijn, en ook onze seksualiteit, is niet statisch. Leven is groeien en veranderen. Een uitdaging!

Reitze Siebesma

Reitze Siebesma was als docent verbonden aan Different. Wil je reageren? We zijn bereikbaar via info@different.nl
 
Cookies helpen om u een betere gebruikerservaring te bieden. Door gebruik te maken van onze website, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. OK Meer informatie