een project van Tot Heil des Volks
menu
Artikelen
01-10-2015

De derde weg

Bij veel mensen leeft het idee dat er maar twee manieren zijn om met homoseksuele gevoelens om te gaan. Een is: je doet iets met deze gevoelens, bijvoorbeeld je aanvaardt ze, ‘oké, ik ben homo of lesbienne’ en je staat er voor open om een relatie met iemand van het eigen geslacht aan te gaan. Tweede manier: je doet er niets mee, je stopt je gevoelens gewoon weg. Zijn dit de enige twee opties of is er toch nog een derde weg?

Voor de meeste mensen met homoseksuele gevoelens geldt dat deze gevoelens in hun leven diepgeworteld zijn. Er bestaan geen manieren om deze gevoelens uit te schakelen of technieken om deze gevoelens kwijt te raken. Je zult ze serieus moeten nemen. Maar betekent je gevoelens serieus nemen, ook altijd automatisch hetzelfde als aan die gevoelens toegeven? Laten we de verschillende manieren van omgang met deze gevoelens wat nader bekijken.

Wegduwen
Sommige christenen vinden het moeilijk om onder ogen te zien dat ze homoseksuele gevoelens hebben. In de omgang met anderen doen ze alsof er niets aan de hand is. Anderen doen hun best om deze gevoelens helemaal weg te duwen. Weer anderen zijn voortdurend aan het vechten tegen hun gevoelens. Het is echter de vraag of dit op langere termijn vol te houden is. Is het terecht om iets wat zo reëel aanwezig is te ontkennen? Voor christenen is waarheid een belangrijk begrip. Is het daarom niet belangrijk om gewoon toe te geven dat deze gevoelens er zijn en je te realiseren ze een flinke impact op je leven hebben?

Ballon
Wat gebeurt er als je je gevoelens wegduwt? Zijn ze dan verdwenen? Niet echt. Je kunt het vergelijken met een ballon die je onder water duwt. Zodra je hem loslaat, komt hij weer boven. Hetzelfde gebeurt als je je gevoelens wegduwt. Het kost veel energie om je gevoelens eronder te houden. Je kunt er erg moe van worden voortdurend zo te moeten leven. En moet je wel een frontaal gevecht aangaan tegen je gevoelens? De strijd die je als christen te voeren hebt betenkent vooral goede keuzes maken, waardoor je leert niet in te gaan op verkeerde neigingen. Dat is wat anders dan frontaal vechten tegen je gevoelens. Alsof je door te vechten tegen je gevoelens deze kunt uitschakelen. Dat vechten zou je juist nog wel eens verder van huis kunnen brengen. Je wordt er namelijk heel erg moe van.

Identiteit
Andere christenen aanvaarden hu homoseksualiteit volledig. Ze zien het als hun identiteit Ze zien en benoemen zichzelf als homo of lesbienne. Een aantal van hen hebben er geen probleem mee om op zoek te gaan naar een partner van het eigen geslacht. Het is volgens hen een logisch gevolg van het feit dat ze homo zijn. Anderen hebben vanuit de Bijbel bezwaren tegen het aangaan van een homoseksuele relatie. Het spanningsveld waarin zij leven wordt dikwijls als volgt verwoordt: ‘Je mag het wel zijn, maar niet doen’. Maar waar ligt de grens precies tussen ‘zijn’ en ‘doen’? Ook al zeg je ‘nee’ tegen een homorelatie, dan nog kun je je homoseksuele gevoelens gaan koesteren, ze warm houden. Ze geven je een prettig of veilig gevoel. Maar helpt dit om te groeien in je relatie met Christus?

Derde weg
Je kunt ook kiezen voor een derde weg. Dat is aanvaarden dat je homoseksuele gevoelens hebt. Dus niet ontkennen, wegduwen of er frontaal tegen vechten. Gewoon onderkennen: ik heb homoseksuele gevoelens en ik mag er zijn, inclusief mijn gevoelens. Echter zonder dat je je seksuele gevoelens beschouwt als je identiteit. Zelf heb ik me nooit als 'homo' gedefinieerd. Ik geloof dat ik veel meer ben dan wat ik voel of wat zich in mijn seksualiteit afspeelt. Datzelfde geldt voor mensen met een heteroseksuele gerichtheid. Ook hun seksualiteit valt niet samen met hun identiteit. Als je die twee wel laat samen vallen versmal je het begrip identiteit. Ik heb moeten leren om mijn seksuele gevoelens eerlijk onder ogen te zien. Maar dat is heel wat anders dan je identiteit ontlenen aan je seksualiteit. Het gaat om een veel bredere kijk op jezelf. Het heeft allemaal te maken met het onderwerp: zelfaanvaarding. Wat is 'zelfaanvaarding' eigenlijk?

Niet statisch
Zelfaanvaarding is niet alles wat je voelt en ervaart beschouwen als normgevend voor je gedrag. Wie je bent en hoe je jezelf beleeft is niet een statisch iets. We zijn gevormd door allerlei gebeurtenissen. Vanaf het begin van onze levensreis worden we gevormd door boodschappen vanuit onze omgeving, en door de manier waarop we deze boodschappen interpreteren. En verder ook door de manier waarop we relaties beleefd hebben of beleven, en door onze opleiding, ons beroep, het zijn allemaal factoren die ons vormen. En dan is er ook nog het bijbelse gegeven dat we, omdat we na de zondeval leven, te maken hebben met de donkere kanten van ons bestaan. We zijn 'zeer goed' geschapen maar door de zondeval spelen er in ons innerlijk zaken die niet zo fraai zijn.

Waarheid en liefde
In de manier waarop God naar ons kijkt, spelen zowel waarheid als liefde een rol. Dit kan ons helpen om te komen tot zelfaanvaarding. We leren onszelf te aanvaarden door onszelf te zien zoals God ons ziet. Hij kent onze zonde, Hij ziet ons gebroken bestaan. Tegelijk heeft Hij ons toch lief. Als we in Christus tot Hem komen aanvaardt Hij ons en maakt ons tot Zijn kinderen.We komen tot een gezond gevoel van eigenwaarde al we naar onszelf leren zien als de waardevolle persoon die ik ben in Gods ogen. Bovendien worden we uitgedaagd om ‘niet dezelfde te blijven’. Leven als christen is groeien. Groeien naar Hem toe. Sommige mensen zeggen: ik ben homo en christen. Is dat wel de goede volgorde? Ik denk het niet. Ik hoor bij Christus, en omdat ik bij Hem hoor, kan ik leren omgaan met mijn homoseksuele gevoelens.

Reitze Siebesma

Reitze Siebesma was als docent verbonden aan Different. Wil je reageren? We zijn te bereiken via info@different.nl
 
Cookies helpen om u een betere gebruikerservaring te bieden. Door gebruik te maken van onze website, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. OK Meer informatie